Karmienie miauczącego towarzysza

Rozważań na temat karmienia kotów jest wiele. Każdy człowiek, to inna opinia. Zarówno właściciele, lekarze weterynarii czy dietetycy weterynaryjni nie umieją udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Rodzaj podawanej karmy jest uzależniona od wielu czynników: wieku, kondycji, wagi, rasy pupila, ale także od możliwości finansowych jego właściciela. Należy zatem wybrać najlepszą karmę dla kota, która będzie dla niego optymalna, a jednocześnie nie zrujnuje domowego budżetu. Patrząc na ceny należy jednak pamiętać, że odpowiednio zbilansowane karmy są bardziej wydajne, dlatego wystarczają one na dłużej, niż pozornie tańsze pożywienie. Warto także zwrócić uwagę na to, że i karmy dla kota o wysokiej jakości mają też różne ceny zależne od producenta i sklepu zoologicznego.

Na rynku zoologicznym dostępne są dwa rodzaje pokarmu dla kotów: w postaci suchej (chrupki) i mokrej (kawałki w sosie i galaretce oraz pasztety). Nie można jednak w sposób jednoznaczny stwierdzić, która postać jest najlepszą karmą dla kota. Wiadomo, że najmniej wymagającym pod względem budżetowym jest karmienie kota wyłącznie karmą suchą. Ważne jest jednak, aby zachęcać kota do picia dużej ilości wody. Karma sucha ma niską wilgotność. Kot należący do potomków zwierząt pustynnych, z natury nie pije dużej ilości wody. Jedzenie suchej karmy i mała ilość przyjmowanego płynu może skutkować chorobą pęcherza i nerek. Obawa przed takim stanem kota powoduje, że większość kocich miłośników uważa, że najlepszą karmą dla kota, jest jej postać mokra w postaci mięsa w sosie, galaretce bądź w postaci pasztetu. Niektórzy właściciele stosują dietę mieszaną, czyli podają pupilowi i karmę suchą i mokrą. Niemniej jednak takie podejście ma także swoich przeciwników, którzy twierdzą, że taki rodzaj żywienia zaburza bilans składników odżywczych. Zwolennicy podawania w ten sposób pokarmu dla przysłowiowego Mruczka, twierdzą, że plusem jest przyzwyczajenie kota do jednej i drugiej postaci karmy, gdy dojdzie do konieczności przejścia czworonoga na dietę weterynaryjną występującą głównie w postaci suchej.

O tym, czy karma jest najlepszą karmą dla kota, możemy wiedzieć obserwując swojego pupila. Żywienie dobrej jakości zaprocentuje przy zwalczaniu problemów związanych z matową sierścią, zakłaczeniem przewodu pokarmowego, nadmierną wagą bądź schorzeniami pęcherza moczowego. Na rynku zoologicznym istnieje wiele karm, które mogą zaspokoić potrzeby mruczącego towarzysza codziennego życia. O ich jakości decyduje nie wydana opinia, ale skład. Może bowiem się okazać, że tak często reklamowana karma, która ma zaspokoić potrzeby kota, ma niską zawartość mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego, białko zamiast zwierzęcego jest przeważnie roślinne a karma posiada dodatkowo sztuczne barwniki i zapachy. Należy pamiętać, że karma, która jest pozbawiona dobrej jakości białka stanie się przyczyną wielu kłopotów zdrowotnych. Dobra jakość białka zwierzęcego jest potrzebna dla tych zwierzaków, ponieważ są one drapieżnikami. Natura kota każe mu się odżywiać wyłącznie tym, co upoluje. Diety oparte na składnikach wegetariańskich doprowadzą pupila do choroby, a nawet do śmierci. Najlepszą karmą dla kota są zatem takie karmy, które opierają się na zaspokojeniu naturalnych potrzeb zwierzaka.

Karma dla zwierząt

Gotowe karmy dla zwierząt domowych są specjalnie przygotowaną formą żywności zamkniętych w różnych opakowaniach. Opracowywane są pod kątem wymogów domowych pupili, tak, aby zaspokoić ich wymagania żywieniowe. Założeniem producentów kar jest to, że w składzie znajdować się musi mięso, produkty uboczne pochodzenia mięsnego, całe zboża, przetworzone ziarna zbóż, witaminy i minerały. Dodatkową opcją jest dodawanie całych owoców i warzyw, bądź ich postaci przetworzonych, ziół i dodatków, których zadaniem jest poprawa funkcjonowania określonych organów. Jednym z większych sieci producentów karm dla zwierząt domowych są Stany Zjednoczone. Tam co roku około 300 producentów wytwarza około 7 milionów karny dla zwierząt. Przed właścicielami stoi poważna decyzja wyboru, które z około 3000 produktów oferowanych na rynku zoologicznym, spełni potrzeby ich zwierzaków. Karma występuje w postaci karm suchych, mokrych, produktów półwilgotnych, a także przekąsek: ciastka, krokiety, dropsy, prasowane kostki, suszone i wędzone elementy części poszczególnych zwierząt (uszy, ogony, żwacze) itd.

Po raz pierwszy suchą karmę dla zwierząt wyprodukowano w roku 1860. W czasie pobytu w Londynie, amerykański elektryk James Spratt, ujrzał karmione na statkach psy kawałkami herbatników. Wymyślił, że w formie herbatnika przydałoby się zawrzeć zboża, mięso, buraki i pozostałe warzywa i sprzedawać to, jako suchą karmę dla zwierząt. Mimo tego, że pomysł ten opierał się bardziej na instynkcie, niż wiedzy na temat potrzeb zwierząt, taki produkt przyjął się na rynku. Spodobało się to także innym przetwórcom. Wykorzystując coraz to bardziej nowoczesną technologię opracowywano i produkowano różne karmy, które zawierały składniki, uważane za niezbędne do rozwoju zwierząt. W wieku XX moda na karmę suchą przeniosła się do USA. Początkowo jedzenie dla zwierząt składało się głównie z produktów roślinnych. Dopiero po I wojnie światowej na rynku pojawiły się konserwy mięsne, które przeznaczano dla zwierząt. W 1930 r. podobna produkcja objęła karmy dla kotów i mięsne rodzaje pokarmu suchego dla psów. W 1960 r. produkcja masowa zaowocowała pojawieniem się suchej karmy dla kotów, suchej karmy dla psów, mokre karmy, karmy półwilgotne dla zwierząt domowych. Od 1980 r. zaś trendy, które panowały na rynku żywności dla zwierząt domowych ukształtowały się. Było coraz większe zainteresowanie na karmy przemysłowe suche. Zaś zniknęło zainteresowanie karmą mokrą. Przyczyną było podejrzenie, że karmy mokre powodują u zwierząt zapalenie dziąseł.

Wraz z rozwojem nauki dotyczącej potrzeb zwierząt domowych (wiek, rasa, stopień aktywności, zdrowia itd.) i o specjalnych wymogach żywieniowych zaczęły pojawiać się karmy o wysokojakościowych składnikach. Wkrótce na rynku zoologicznym oprócz karm dla zwierząt domowych pojawiły się przekąski. Od niedawna zaczęto również produkować karmy posiadające wyspecjalizowane formuły, które dedykuje się psom z poszczególnych grup wielkościowych (rasa mała, średnia, duża i olbrzymia) oraz linia przeznaczona dla konkretnej rasy (dla owczarka niemieckiego, mopsa i in.).

 

Karma dla kociąt

Karmienie kociaków opiera się na podstawowych zasadach. Pierwszą z nich jest podawanie pożywienia, aby w odpowiedni sposób przybrało na wadze. Okres wzrostu u kociaka kończy się najczęściej po ukończeniu 12 miesiąca życia. Koty ras większych rosną jednak wolniej. Karma dla kociąt zatem powinna być wysokokaloryczna. Maluchy bawiąc się tracą wiele energii. Podawanie porcji ponad przewidywaną normę grozi nadmierną wagą. Karmienie należy rozpocząć po 4 tygodniu życia kociaka, gdzie zaczynamy go przestawiać na pokarm stały początkowo podawany namoczony z wodą. Wcześniej powinny ssać mleko matki. Mleko to jest niezwykle bogate w białko i przeciwciała, które chronią malucha przed chorobami. Nie powinno się odstawiać kociaka przed ukończeniem przez niego 12 tygodnia życia. Po stopniowym przyzwyczajaniu go do karmy dla kociąt, zmniejszając jej stopień namoczenia. osiągnięciu 3 miesięcy należy odstawić kociaka od matki. Od tej pory maluch powinien zacząć jeść pokarm stały. Do suchej karmy, w celu zbilansowania diety należy podawać również karmę mokrą typu „kitten”. Większa jest wówczas pewność, że maluch dostaje odpowiednią ilość pełnowartościowych składników odżywczych.

Zasada druga karmienia kociaków to wzbogacona dieta o mięso drobiowe gotowanego lub surowego. Najlepiej jest je sparzyć przed podaniem, aby zabić bakterie. Kociakom można podawać karmy gotowe, pod warunkiem, że są one pełnowartościowe. Bardzo ważnym składnikiem w karmie, która decyduje o zdrowiu i życiu kociaków jest białko pochodzenia zwierzęcego. Dzienna porcja karmy dla kociąt zależna jest od wielu czynników takich jak: aktywność kotka, szybkość przybierania na wadze. Im bardziej aktywny kociak, tym większa porcja karmy. Sprawa jest ułatwiona w przypadku kupowania gotowej karmy, gdzie na opakowaniu jest szczegółowo opisane, jaka ilość jest odpowiednia dla wieku i masy ciała kociaka. W przypadku, gdy kociak nie ma kłopotów z trawieniem i tendencji do nadwagi można zapewnić mu stały dostęp do miski z jedzeniem. W sytuacji, kiedy kociaki wykazują skłonności do szybkiego przybierania wagi, warto jest podzielić dzienną rację karmy na mniejsze porcje podawane w ciągu dnia. Po ukończeniu pierwszego roku życia, który kończy okres wzrostu, należy przestawić pupila na karmę dla dorosłego kota (adult). W przypadku kastracji lub sterylizacji czworonoga przed skończeniem pierwszego roku, taką karmę należy wprowadzić po zabiegu. W innym przypadku kociaki po takiej operacji, szybko przybierają szybko nadmierną wagę. Karma wysokokaloryczna nie jest bowiem wskazana dla kotów po sterylizacji/kastracji.

Ważną zasadą, o której nie można zapomnieć jest niepodawanie karmy bezpośrednio wyjętej z lodówki. Zimna karma źle wpływa na wrażliwy układ pokarmowy kota. Jedzenie podawane mruczącemu pupilowi powinno mieć temperaturę pokojową. Najlepsza karma dla kociaków jest odpowiednia wtedy, gdy jest dostosowana do ich specyficznych potrzeb. Musi zatem zawierać w swoim składzie odpowiednią ilość witamin, minerałów, białka zwierzęcego, tłuszczy zwierzęcych i zwiększoną ilość wapnia.

 

Domowe menu dla domowego kota

Kot domowy jest udomowionym gatunkiem ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych. Drapieżnik dostał się do domu 9500 lat temu. Dziś są to najpopularniejsze zwierzęta domowe na świecie. Przodkiem współczesnego Mruczka jest kot nubijski. Zwierzę to było obiektem kultu w Egipcie w 2000 r. p.n.e. Później zaś zaczęto go używać do tępienia gryzoni. Współczesny kot doczekał się wielu ras, który różni się maścią, wielkością i długością włosa.

Po osiągnięciu 3 miesięcy kotka nie interesuje się potomstwem, przez co są one zmuszone do samodzielności. Po 5 miesiącach maluchy zmieniają mleczaki na zęby stałe. Po uzyskaniu dojrzałości płciowej kończy się ich dzieciństwo. Przeciętny wiek życia kota dożywa 8 lat na wolności, koty domowe zaś osiąga wiek do 20 lat. Długość życia uzależniona jest od płci, aktywności życia, stylu życia kociaka oraz sposób karmienia. Od jakości przyjmowanego pokarmu zależy zdrowie i aktywność kotów.

Na rynku zoologicznym istnieje wiele gotowych karm polecanych przez lekarzy weterynarii, producentów i dietetyków. Są one łatwe do podawania odpowiednich porcji składników dostosowanych do potrzeb kociaków. Jednak nie wszyscy są zwolennikami gotowych karm. Najczęściej podają swoim ulubieńcom domowe jedzenie dla kota. Nie jest to błędem. Wystarczy posiadać wiedzę, czym można karmić, a czym absolutnie nie można żywić swojego zwierzaka. Wadą takiego menu jest czasochłonność w ich przygotowaniu i konieczność dbania o odpowiednie proporcje przy każdym karmieniu.

Przygotowywane kocie jedzenie nie może zawierać przypraw. W skład domowego jedzenia dla kota wchodzi mięso: drobiowe (sparzone lub ugotowane), wołowina, cielęcina (surowa, sparzona, ugotowana), wieprzowina (wyłącznie gotowana), jagnięcina (surowa, sparzona, ugotowana), dziczyzna (dzik, zając, sarna), konina, króliki (ugotowane). Mięso podawane kotom powinno mieć chrząstki, ścięgna i skórę, zaś pozbawione ma być kości, ponieważ istnieje ryzyko rozłupienia i skaleczenia przewodu pokarmowego. Pożytecznym składnikiem domowego menu są podroby: nerki, wątroba (nie częściej niż jedna na tydzień), serca, żołądki, płuca (można podawać je często). Domowe jedzenie dla kota to także ryba (surowa lub ugotowana, bez ości, na pewno nie wędzona). Nie należy jednak podawać jej częściej niż jedną na tydzień. Kota można karmić także nabiałem: śmietanka wysokotłuszczowa 30 – 36% (jako smakołyk), ser żółty (smakołyk), jogurt (doskonały do odbudowania flory jelitowej po podawaniu leków lub przy chorobie przewodu pokarmowego), jajka (jedynie żółtko ugotowane, nie częściej niż jedno na tydzień), mleko krowie (sporadycznie, ponieważ koty nie trawią laktozy). Domowe jedzenie dla kota to także, mimo, że kot jest drapieżnikiem, warzywa i zboża stanowiące źródło błonnika, witamin i soli mineralnych w pokarmie roślinnej. Dlatego warto dodawać do menu pupila marchewkę i ryż (dobrze ugotowane), można także dodawać warzywne odżywki dla niemowląt (np. Gerber).

Royal Canin Junior Labrador | Jak żywić młodego labradora?

Labradory należą do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych, sekcja psów aportujących. Należy do psów pracujących. Wykorzystywany jest w myślistwie, dogoterapii, ratownictwie, służbie celnej, do asysty osobom niepełnosprawnym. Ze względu na swój charakter, witalność i zadania potrzebuje dobrze dobranej karmy, aby wzmacniać swoje wrodzone cechy. Labradory chętnie biegają, pływają i uwielbiają długie, energiczne spacery. Z tego powodu należy odpowiednio karmić labradory już od szczeniaka.

Labrador jest psem wiecznie głodnym, dlatego należy uważać przy karmieniu, aby nie dać więcej niż potrzebuje. Łatwo jest  wtedy doprowadzić psa do nadwagi. To, z kolei, doprowadzi do ospałości psa, spadku odporności, chorób serca i układu krążenia. Występuje także ryzyko powstania cukrzycy i chorób układu kostnego. W pierwszych miesiącach życia labradora jest niezwykle ważne karmienie według zaleceń żywieniowych hodowcy. Błędy w żywieniu będą rzutować na przyszłe życie psa.

Karma podawana szczeniakom labradora powinna dbać o ich harmonijny rozwój szkieletu i mięśni. Do tego potrzebna jest odpowiednia dawka wapnia i fosforu dbająca o mineralizację kośćca. Zarówno chondroityna, glukozamina, EPA/DHA ma za zadanie chronić strukturę stawową w czasie wzrostu. Prawidłowe żywienie tej rasy jest utrzymanie prawidłowej masy ciała w okresie wzrostu – tendencja do nadwagi. Ze względu na wrażliwy układ pokarmowy, karma ma zawierać prebiotyki i psyllium, które zapewnią równowagę flory bakteryjnej jelit.

Takie zadanie spełnia karma Royal Canin Junior Labrador, która spełnia potrzeby żywieniowe młodego labradora. Zawiera ona wszystkie niezbędne dla szczeniaka wartości odżywcze. Karma ta przeznaczona jest dla szczeniaków od 2 do 15 miesiąca życia. Royal Canin Junior Labrador zawiera takie składniki jak: ryż, suszone mięso drobiowe, izolowane białka roślinne, L.I.P. (białka wyselekcjonowane pod kątem bardzo wysokiej przyswajalności), kukurydza, tłuszcze zwierzęce, gluten kukurydziany, jęczmień, hydrolizowane białka zwierzęce, sole mineralne, tran, włókno roślinne, oleje roślinne (soja, ogórecznik), proszek jajeczny, pulpa buraczana, fruktooligosacharydy, łuski i nasiona psyllium, L-lizyna, polisforan sodu, wyciąg z drożdży (źródło mannooligosacharydów), hydrolizowane skorupiaki (źródło glukozaminy), tauryna, DL-metionina, wyciąg z aksamitki wzniesionej (źródło luteiny), L-karnityna, hydrolizowana chrząstka (źródło chondroityny). Witaminy A, D3, E1 żelazo, E2 jod, E4 miedź, E5 mangan, E6 cynk, E8 selen i przeciwutleniacze.

Karma Royal Canin Junior Labrador dba o prawidłową budowę szkieletową szczeniaków, dzieki obecności optymalnego poziomu energii i białek. Włókno otrzymywane z łuski psyllium dba o regulację pasażu jelitowego i poprawienie konsystencji kału. Obecność aminokwasów siarkowych (metioniny i cystyny), czyli składników strukturalnych włosów, pozwala na odżywienie sierści. Cynk i kwas linolowy zapewnia lśniącą i zdrową sierść. EPA i DHA, witaminy i aminokwasy wzmacnia i chroni strukturę skóry.

Czym nie karmić psa? | Dieta psa

Błędem człowieka jest karmienie swojego psa tym, co jedzą ludzie. Mało kto wie, że istnieją takie produkty, które, choć dla nas są ulubionym przysmakiem, psu mogą zagrozić nie tylko przykrymi dolegliwościami, ale także i życiem. Należy zatem zwrócić szczególną uwagę na dietę psa i to, co mu podajemy, w celu „dopieszczenia”.

Bardzo groźne jest karmienie psów czekoladą, która zawiera substancję trującą w ziarnach kakao  – teobromina. Nie jest ona korzystna także dla człowieka, ale zaszkodziłaby jedynie w przypadku zjedzenia dużych ilości czekolady. Metabolizm teobrominy jest bardzo powolny w przypadku psa. Utrzymuje się nawet do 20 godzin we krwi. 100 – 150 mg/kg masy ciała tej substancji, może się okazać dla zwierzęcia zabójcza. Przykładowo gorzka czekolada zawiera 14 g teobrominy/kg, mleczna czekolada zaś 5g/kg. Skutkami jedzenia czekolady jest: uszkodzony układ pokarmowy i moczowy – nudności, wymioty, biegunka, częste oddawanie moczu, uszkodzony układ sercowo – wieńcowy – zawał mięśnia sercowego, arytmia, krwotok wewnętrzny, uszkodzenia układu nerwowego – nadwrażliwość, drżenie mięśni, drgawki, atak epileptyczny.

Pamiętając o tym, czego nie może zawierać dieta psa, należy także zwrócić uwagę na szkodliwość rodzynek. Te niewinnie wyglądające suszone winogrona mogą spowodować zapalenie żołądka i jelit, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, utratę apetytu. Kolejnymi skutkami są apatia i osłabienie. Może także dojść, w przyszłości, do ostrej niewydolności nerek i bezmoczu. Pies niemoże zjadać także świeżych owoców winogron. Ich spożywanie może mieć niekorzystny wpływ na gospodarkę psiego organizmu.

Niedopuszczalne jest karmienie zwierzaka tzw. przekąskami jak  chipsy, paluszki, krakersy, które zawierają dużo soli. Pomijając fakt nadmiernego przyrostu wagi, mają one katastroficzny wpływ na funkcjonowanie układu pokarmowego.

Zatem należy pamiętać, że pies, choć zwierzę udomowione, pochodzi od dzikich przodków, dlatego im więcej naturalnego, „psiego” jedzenia, tym lepiej. Ostatnio, bije rekordy psia dieta BARF – odpowiednie biologiczne surowe jedzenie (Biologically Appropriate Raw Ford). Jest to karmienie wysokiej jakości surowym mięsem  a także surowymi warzywami i owocami Dozwolone są także surowe kości, które należy podawać pod kontrolą, ponieważ istnieje ryzyko zadławienia się. Jedynym zakazanym warzywem jest cebula, która powoduje anemię. Warzywa takie jak kapusta, brokuł, kalafior, rzodkiew i chrzan w nadmiarze niekorzystnie wpływają na prawidłowe funkcjonowanie tarczycy. Zbyt duża ilość surowej fasoli, grochu bądź ziemniaków może doprowadzić do rozstroju żołądka. Z tego powodu dieta psa nie powinna zawierać zbyt dużej ilości powyższych warzyw. Jej idealne proporcje to: surowe kości i mięso – 60%, warzywa – 15%, podroby – 10%, surowe dodatki – jajka, algi, jogurt, olej rybi, twaróg – 10% oraz owoce – 5%. Warzywa i owoce powinny być podawane w postaci zmiksowanej, ponieważ układ pokarmowy psa nie jest w stanie strawić ich w całości.

Naturalne i surowe jedzenie ma pozytywny wpływ na zdrowie i kondycję psa. Nie spotyka się takich dolegliwości zdrowotnych jak: problemy ze skórą, choroby układu kostnego, stan zapalny narządów wewnętrznych, czy ich niewydolność. Pies ma więcej energii, ma zadbaną sierść, poprawia się stan uzębienia. Zwierzak jest mniej podatny na infekcje i alergię. Także najlepsza zasada karmienia psa jest zastosowanie surowych jej składników w diecie. Nagrodą będzie zdrowie i długie życie naszego pupila.

Czy wybór właściwej karmy dla psa jest możliwy?

Wprowadzając do swojej rodziny psa, każdy z właścicieli zadaje sobie pytanie w jaki sposób zapewnić mu właściwy rozwój i zaspokoić jego potrzeby. Szczególnie w przypadku psów wymagających np. alergików, czy psów rasowych staje się to kwestią zasadniczą i decyduje o sukcesie hodowli. Karma dla psów powinna cechować się bogactwem koniecznych do życia psa składników, czyli wysokiej jakości mięsa świeżego lub suszonego, ale też powinna być prawidłowo zbilansowana i pełnowartościowa, o urozmaiconych źródłach białka, witamin i minerałów.

Ranking karmy dla psów stanowi pomocne źródło wiedzy na temat znanych marek i stanowi wgląd do obiektywnych opinii na temat danego produktu. Przedstawia zalety i wady produktu. Ocenie podlega przede wszystkim to, czy dana karma spełnia normy żywieniowe i zaspokaja potrzeby żywieniowe zwierząt. Oceny wystawiane są przez ekspertów: właścicieli psów, hodowców, a także lekarzy weterynarii i psich dietetyków.

Ranking daje możliwość dokonania wyboru właściwej karmy, zgodnie z oczekiwaniami klientów. Karmy, które są oceniane w rankingu badane są pod kątem zawartości protein, tłuszczu, węglowodanów, wapnia, fosforu oraz aminokwasów i fosforydów. Na tej podstawie dokonywana jest ocena jakości produktu. Istotne dla oceniającego jest także to, czy liczba zawartości danej substancji w karmie odpowiada danym zapisanym na opakowaniu.

Karmy dla psów ranking na dzień 26 lipca 2014 roku odnoszący się do pożywienia mokrego, przedstawia się następująco:

  1. Royal Canin 
  2. Animonda 
  3. Rocco 

Wśród karm, uznanych za najpopularniejsze najczęściej wymienia się nazwę Animonda Dog Integra Protect Nieren 600g. Natomiast najtańszą w rankingu karmą okazuje się być Animonda GranCarno Dorosłe cielęce serca z selerem 200g. Cena karmy to 4 zł. Jednakże nie została ona uznana za najlepszą, ponieważ w rankingu popularności karm dla psów zajmuje dopiero 16 miejsce. Z kolei najdroższym produktem, ale z dość wysoką pozycją w rankingu (5 miejsce), jest karma Royal Canin Hepatic HF 16 12 x 200g. Koszt tej karmy to około 69 zł za jedną puszkę.

W rankingu karm suchych dla psów, na dzień 21 lipca 2014 roku, najpopularniejsze są produkty marki Royal Canin, a w następnej kolejności karmy firmy Hills oraz Brit.

Karmy dla psów rankingi mają to do siebie, że obnażają prawdę na temat popularnych produktów dostępnych na rynku, przy czym uwzględniają specyfikę karmienia każdej rasy i jej wymagania. Analizując wyniki rankingu należy pamiętać, że dany produkt, który w nim wygrywa nie zawsze nadaje się do zastosowania przy karmieniu naszego psa, o konkretnych potrzebach i rasie. Niemniej jednak przedstawiane rankingi prezentują ogrom produktów dostępnych na rynku w branży spożywczej produktów dla zwierzat i umożliwiają wgląd oraz samodzielna ocenę każdego z zaprezentowanych w nim produktów.

 

Znaczenie diety w leczeniu alergii u psa | Karma dla psa z alergią

karma dla psa z alergiaAlergią nazywamy taką reakcję immunologiczną, której objawy utrudniają prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Reakcja alergiczna wiąże się z powstaniem przeciwciał, które razem z uczulającym alergenem prowadzą do powstania stanu zapalnego. Do najczęstszych objawów alergii u zwierząt należą przede wszystkim objawy skórne, czyli swędzenie, zaczerwienienie skóry i wypryski. W przypadku alergii pokarmowej najczęściej występującymi u psa objawami są wymioty i biegunka.

Alergia u psa jest chorobą nieuleczalną, która towarzyszy mu do końca życia. Nie ma jednego typu substancji uczulających i trudno jednoznacznie wskazać przyczyny reakcji alergicznej. Najczęściej występującymi alergenami w pożywieniu są: białka (roślinne i zwierzęce), gluten, warzywa, sztuczne dodatki, a przede wszystkim konserwanty. Chore zwierzę musi przez cały czas stosować się do wymogów specjalnej diety, której podstawą jest wykluczenie z codziennego pożywienia szkodliwego dla psa alergenu, co zapewnia stosowanie odpowiednio dobranej karmy dla alergika psa. Ustalony, zgodnie z zasadami diety eliminacyjnej jadłospis, gwarantuje psu normalne funkcjonowanie i hamuje objawy alergii.

W sprzedaży występuje wiele rodzajów produktów spożywczych dla psów alergików. Przy wyborze odpowiedniej dla naszego psa karmy należy kierować się przede wszystkim zaleceniami lekarza weterynarii i postawioną przez niego diagnozą, a także mieć na uwadze szereg innych równie istotnych dla powodzenia leczenia czynników, jak: wiek psa, jego waga, płeć oraz ogólny stan zdrowia. Szczególnie istotne znaczenie ma to w przypadku szczeniąt, ponieważ to od rodzaju zakupionej karmy dla alergika psa i zawartych w niej składników odżywczych zależy przyszłe zdrowie, kondycja i samopoczucie zwierzęcia.

Do najczęściej wymienianych rodzajów pożywienia dla psów z alergią są karmy hipoalergiczne, którego głównym składnikiem są białka hydrolizowane i kwasy tłuszczowe omega – 3 i omega – 6. Karmy dla psów alergików zapewniają psu odpowiednią ilość składników odżywczych, ale też wspomagają leczenie stanów zapalnych skóry i łagodzą istniejące objawy uczulenia. Niestety w przypadku silnych alergii pokarmowych właściwe dobranie karmy dla psa alergika nie zawsze jest możliwe, dlatego każdorazowo należy konsultować się z lekarzem, który wraz z psim dietetykiem własciwie dobierze składniki pokarmowe, które zapewnią psu pożądaną kondycję, zadowolenie i zdrowie. Zatem zastosowanie się do wymogów diety okazuje się być jedyną szansą na prawidłowe funkcjonowanie psa.